GEEN volgende editie Orange Eagle

Beste sportievelingen,

ik heb besloten GEEN nieuwe Orange Eagle te gaan organiseren. Ik ga mij volledig inzetten in een ander fantastisch evenement.

De SANS Goldrush Survivalrace in Nijverdal! www.survivalrace.nl

Ik heb met veel plezier aan de edities Orange Eagle gewerkt. I.v.m. reisafstand heb ik deze keuze moeten maken. Nu kan ik in mijn eigen ‘tuin’ een soortgelijk evenement organiseren. Deze site en de FB pagina blijft wel online. Hierop zullen de punaise routes geplaatst worden als je wilt trainen op navigeren.

Hopelijk zie ik jullie bij de Goldrush volgend jaar wel aan de start.

logo_goldrush

 

mvg, Hans Kamphuis

Adventureraces 2016

Het zit erop, dit jaar heb ik vele Adventureraces mogen doen. En met zoveel races in een jaar maak je wat mee zeg. Natuurlijk hoort afzien er ook bij, maar het was bovenal genieten. Al komt dat genieten vooral pas nadat het avontuur erop zit. Dan ontstaan de verhalen waar je met veel plezier aan terug denkt. Vooral daarom is Adventureracen ook een gave sport.

‘Adventureracen?’ hoor ik velen denken? Dat is een multisport discipline waarbij je d.m.v. navigatietechnieken verschillende checkpoints (CP’s) moet zoeken. Etappes kunnen onderdelen zijn als hardlopen, mountainbiken, trekking, kanovaren, steppen en dergelijke. De route is geheel vrij. Daarom is kaartlezen een belangrijk aspect van deze races. En natuurlijk de duur van een race kan variëren van 8uur tot meerdaagse races. Enfin, ik dwaal te veel af… Zoek zelf maar op Google. 29535522611_a29c1cc186_b

Verhalen waar mijn racebuddy’s en ik het vaak over hebben is het ‘genieten’ tijdens, maar óók na de race. Gebeurtenissen welke nu in ons geheugen geschrift staan. Vooral de langere races hebben veel indruk op mij gemaakt. In April was er een 32uurs race in The Harz in Duitsland. ’32 Uur(!)’ Ja, dat dacht ik van te voren ook, maar wat gaat die tijd snel voorbij tijdens zo’n race. Ook was dit een race waarbij we met een 4-persoons team deelnamen. harz-2016
Kenny, Frank, Lotte en ik. Genieten was dat zeg. Wat is dan genieten tijdens zo’n race? ‘Het voortbewegen in de wildernis, het team, je grenzen opzoeken, samenwerken, kameraadschap, maar bovenal draait het om de reis, the adventure.’ Midden in de nacht starten en gelijk een berg op rennen. Als ik om mij heen kijk  zie ik een sliert aan hoofdlampen de berg op hijgen. Dat zie je ook niet alle dagen. Alleen al dát maakt indruk. Vervolgens een zonsopgang in de bergen waar wij op dat moment een prachtige trekking deden in de bergen. Iets lager ligt een geweldig bulderende rivier. ‘Luister eens man!’ zei ik tegen mijn teammates. ‘Hoor die vogels eens fluiten in deze prachtige ochtend’ Ja die hoor ik nu ineens. Al is het al weer 6 jaar geleden dat ik mijn CI gekregen heb. Iedere keer weer is het genieten. Deze afdaling naar de rivier was er een om in te lijsten. Het had met gemak een plek in een kalender kunnen krijgen. Een trekking tijdens een race gaat dwars door de natuur. Toen wij daar een prachtig bos verlieten kwam daar ineens een kolos van een dam tevoorschijn. ‘Hoe hoog zou hij zijn!’ vragen wij ons af. ‘Hoog genoeg om te bungeejumpen!’ Dat dus nooit van mijn leven dacht ik, in deze race is al avontuur genoeg.

ihnt
Uren verstrijken tijdens een race als de Harz. Ook is het koud, ’s nachts is het 6 graden onder nul. Gelukkig heb ik handschoenen bij mij. Toen wij de volgende nacht ingingen arriveerden we weer bij een Transition Area. Hier is volop eten aanwezig. ‘Wil je soep? Of neem je liever zoutjes?’ Er is genoeg keus. ‘Nee doe mij maar een broodje worst!’ Man, wat is dat smikkelen zeg. Ohja, in deze sporthal is het ook warm. Nadat je uren buiten aanwezig bent in de kou is dat een geweldig comfortabele binnenkomer. Maar wat doet het lijf ineens raar, we zaten met elkaar te lullen alsof wij een slok teveel op hadden. Hier en daar lagen mensen op de grond te pitten, maar wij schreeuwden en lachten samen over dit avontuur.

Kenny kwam binnenstormen nadat hij zijn gevulde bidons in de fiets had gestopt. ‘Ik heb verdomme een lekke band!’ Gelijk was de dronken en lacherige toestand over. Wij gingen in ‘teammodus’. Geweldig om te zien hoe samenwerken zich kan uiten, zelfs nadat je al bijna 20uur non-stop in de benen bent.  Frank helpt Kenny direct met zijn lekke band. Lotte en ik gaan als de bliksem alle bidons vullen en eten aanvullen voor de mannen. Daarna gingen wij weer in racemodus op pad, het donker in…  “The Harz was een geweldig race en ervaring, vooral een 4-persoons team geeft een geheel andere dynamiek dan met zijn tweeën racen.”

14462765_1196366070433728_5741612573819589583_n
Een maand later was er een 24uurs race, nu samen met Kenny. Ook midden in Duitsland, campingplatz Auenland, tegen het prachtige Rothaargebirge. Zoals ik al zei, we gaan dwars door natuur. In de natuur leeft natuurlijk ook veel wild. Maar ja, die zien we dus vrijwel nooit… Maar, man, wat kwamen wij ze hier vaak wél tegen! ‘Gaaf was dat joh!’ We fietsten langs een prachtige weide met daarnaast een geel bloemenveld. In het weiland huppelen 2 baby reetjes achter hun moeder aan. Ze sprongen zo sierlijk en symmetrisch achter elkaar aan. Het was alsof ze oefenden voor een turnoefening synchroon dansen op de Olympische spelen. Ineens verdwenen ze in het bloemenveld, ploeps! Kenny ik kijken elkaar aan, ‘prachtig man!’ Even later zaten wij samen in een dubbele kajak. We peddelen van ‘duck’ naar ‘duck’ (nep-eendjes in het water waaraan de CP’s hingen), dwars over een prachtig stuwmeer midden in de bergen. Na iedere ‘duck’ moeten we een nieuwe kompaskoers ‘schieten’ (richting bepalen). Tijdens het varen trok langzaam de mist weg voor de zon. Op weg naar de volgende CP riep Kenny mij fluisterend toe. ‘Zie die otter naast ons Hans..(!)’ Het was niet te geloven, ik heb nooit een otter in het echt gezien, nu zwemt er gewoon één naast onze kajak! Nadat hij tientallen meters met ons mee zwom besloot de otter weer onder water te gaan. Hij zag ongetwijfeld een lekker hapje op de bodem. Gelijk weer een ervaring rijker dachten wij. Na het kajakken kwamen we nog iets wilds tegen. Weliswaar iets minder fraai. Een dikke dode karper van 1m lang troffen wij op de kant in onze zwemronde door het koude water..’gadverdamme’

Onze race vervolgde zich weer richting de bergen. Kenny en ik fietsten op onze mountainbike weer op een prachtig route. De zonnestralen schijnen door de bomen op een mooi graspad. Ik fiets voorop om te navigeren, Kenny fietst een aantal meters achter mij. Maar toen, Kenny riep mij. ‘Hans! Kijk eens!’ Nadat ik beide handen aan het stuur had gezet draaide ik mijn hoofd om. Precies op dat moment loopt er vanaf de berg een beer van een wild zwijn op Kenny af! Achter het grote zwijn lopen 2 kleine zwijntjes. ‘shit, ze gaan Kenny rammen!’ Het zag er indrukwekkend uit hoe die zwijnen met een noodgang de berg af denderden, precies op Kenny af. De zwijnen liepen met een rotvaart over het graspad vlak achter Kenny langs. Het scheelde maar net of Kenny was geramd door het boze moederzwijn. Kenny en ik keken elkaar weer aan, ‘whoehoeha, dat was fucking tricky!’ Dat wild moest ons op een of andere manier op vele momenten groeten. Wederom een ervaring van een race welke wij niet snel zullen vergeten. Al is het moment ook zo weer voorbij.

In het najaar hadden we een druk schema. In 5 weken tijd 3 adventureraces en een TSC survivalrun. Dat gaat er in hakken wisten we van te voren. Dit weerhoud ons er natuurlijk niet van om er gewoon van te gaan genieten.

dsc_8470x
Tijdens een loopetappe van Alde Feanen moesten we een kanaal oversteken. ‘Gewoon doorzwemmen.’ Waren de woorden van de organisatie. Maar op dat moment hing er boven ons een ontzettende donkere wolk met onweer! Dit maakte het wel iets te spannend. Het is gelukkig goed afgelopen. We hadden in dat gebied ook een kano-etappe van meer dan 2 uur. Zo’n lange kano-route had ik nog niet eerder gehad. Ik zei: ‘Waaien dat het doet man! We moeten beide links peddelen!’ De wind was zo stevig, rechtdoor peddelen was al een kunst door de zijwaartse stroming. Op een gegeven moment moesten we een groot meer oversteken. ‘Tjonge, je hoeft hier maar om te vallen en het is gebeurd!’ Het was met alle macht vechten op de hoge golven en flinke zijwind om niet kopje onder te gaan met kano en al. De finish van Alde Feanen was zeer gezellig saampjes op een supboard. ‘samen uit, samen thuis en samen finishen’ zeiden we tegen elkaar.

28991212714_cfc7f133ac_bdsc_8468We zijn ook wezen kanovaren in de grachten van Eindhoven, het ‘jagen’ hadden wij maar overgeslagen.  In de laatste fietsetappe richting finish hadden we dit keer teveel risico genomen. Nou ja, risico? Het was gewoon domme pech dat we in zo’n verschrikkelijk dik oerwoud terecht waren gekomen. ‘Man, hier is geen pad meer te bekennen!’ zei Kenny tegen mij. ‘Snel, we gaan richting de rand van het bos om van daaruit verder te navigeren.’ Zo gezegd, zo gedaan. Aangekomen op het weiland aan de rand van het bos wilden we weer gaan fietsen. Maar toen stonden we ineens oog in oog met 2 stieren en een aantal kalfjes erachter(!). ‘Leipo, niet er naar toe fietsen!’ Kenny ging stoer op de stieren af zonder te beseffen dat deze dikke hoorns hadden. Op een gegeven moment ging hij er toch maar met een grote kring omheen haha. Vervolgens moesten we vol gas terug naar de finish. Helaas, we waren te laat. De eerste keer dat wij later dan de deadline van de finish binnenkwamen. Een ervaring om mee te nemen naar volgende races.

28991105414_21de3c5262_b
In Drenthe waren we aan het lopen, steppen, kanovaren en fietsen bij de Hunebedden. Ik ‘rook’ zelfs tijdens de race dat ik er eerder ben geweest. Ik heb van mijn 4e t/m mijn 8e levensjaar in Kropswolde gewoond, vlakbij Zuidlaren. En in deze omgeving was AR Drenthe. Gaaf hoe herinneringen dan weer terugkomen terwijl je hier al meer dan 25 jaar niet meer bent geweest. Maar erg bijzonder dat de geur van mineralen in de bodem toch in je geheugen blijven hangen. Deze race was ook een goede leerschool. We waren aan het steppen en kanovaren. Vervolgens lopen we terug naar het wisselpunt waar de steps liggen. Aangekomen op het wisselpunt beginnen wij te vloeken. ‘kak, ik ben de knipkaart kwijt!’ zei Kenny. ‘Hoezo, je had hem toch in je broek gestopt?’ De knipkaart is heilig, hiermee bewijs je dat je de CP hebt aangedaan tijdens een race. Flink balend lopen we weer terug naar de laatste CP. Ik kijk rechts, Kenny kijkt links. We hadden weinig hoop omdat er ook een stevig bries stond. Maar eenmaal aangekomen bij de laatste CP riep Kenny vol vreugde. ‘Hij ligt naast de CP!’ Dit was natuurlijk een behoorlijke opluchting. AR Drenthe was een leuke en tactische race. Vele malen samen met zwager Ruud Blikman, van team Wilgenweard, wezen rennen en fietsen op weg naar de CP’s. Extra leuk dat Kenny en ik onze laatste gezamenlijke race van dit jaar met een 3e plek afsluiten. Naast Ruud Blikman en Matthijs Imhof op het podium die op de 2e plek waren geëindigd.

2016 Was een mooi race jaar. Voor de rest van het jaar ligt de focus op de TSC survivalruns. Daarnaast help ik dit keer een handje bij de organisatie van de Goldrush,  een jaarlijks fantastisch survivalracing evenement in Nijverdal. Survivalracing is een uitdagende mix tussen de Survivalrun en Adventure Racing. Aan deze race kunnen vele organisatoren nog een puntje zuigen.

Ben nu al benieuwd welke avonturen ik met anderen in 2017 ga ervaren. Eén ding weet ik al zeker.

“It is an Adventure”

Hans

12182327-1ff6da4db518efebc416
12182358-52bf73622388efeb2432

Podiumplek Adventurerace The hARz

Organisator Hans Kamphuis heeft met een PRO-4 team deelgenomen aan de zware adventurerace The hARz. Een 32uurs in het prachtige gebied Harz in Duitsland.

www.theharz.com

Hans heeft met Frank, Lotte en Kenny – SURVIVALTEAM.nl – de 2e plaats weten te behalen!

SURVIVALTEAM.nl - Hans Kamphuis, Frank van Aalst, Lotte van de Put, Kenny Kroeze
SURVIVALTEAM.nl – Hans Kamphuis, Frank van Aalst, Lotte van de Put, Kenny Kroeze

Uitslag Orange Eagle 2016

26 maart 2016 Orange Eagle.

Wat een dag!! Het was een top dag! Jullie allen bedankt voor jullie deelname aan de Orange Eagle en het meenemen van dit prachtige zonnige weer! 😀 Ik heb genoten van jullie enthousiasme en doorzettingsvermogen. De dag verliep zonder problemen! De deelnemers zijn wezen hardlopen, mountainbiken en steppen. Tussendoor moet men natuurlijk scherp blijven door te navigeren met de kaarten. Voor de snelle mannen werd het erg lastig gemaakt met de BP’s op de spiegelkaarten. Men heeft gezien hoe prachtig de omgeving van Vasse en het Springendal is.

Jullie allen zijn WINNAARS!! Je mag trots zijn op jezelf na 8 uur lang buiten sporten. CHAPEAU ! !

Zie hieronder de uitslag.

Extra hulde voor de top-3 OVERALL! Zij hebben alle CP’s en alle BP’s gepakt binnen de tijd.

foto
1 Dutch Adventure, 2 S.B.V. Slopend, 3 Monkey See, Monkey Do

(on)verhard

Nog 1 week! Vandaag heb ik de laatste verkenning gehad. Het parcours ligt er prachtig bij, nu hopen dat de weergoden ons goed gezind zijn. Route is veel (on)verhard! Al blijft jouw navigatiekeuze de leidraad. Welke bandenkeuze heb jij genomen? Hoeveel bar zitten er in de banden? 1,5 bar of misschien toch wel 3,5 bar…?
2e nieuwsbrief is verstuurd! Check ook de website. www.eaglerace.nl Tot volgende week!

hoeveelbar-banden